14 september, maandag

We zijn om 8.00 vertrokken uit Buchara voor een rit via Shahrisabz naar Samarkand. Direct buiten Buchara 1/2 vertraging omdat een trein op de overweg bleef staan. Dus maar wachten. We hadden een keurige bus met airco voor ons 13-en plus reisleidster. Het landschap was vlak en droog, woestijnachtig. Her en der wat activiteiten van gaswinning. Na 2 1/2 uur thee-stop. Het werd alweer behoorlijk warm. Verder gereden richting Shahrisabz. Uiteindelijk werd het landschap groener (katoen en mais en vee, kortom landbouw en veeteelt). Shahrisabz is de plaats waar TImoer Lenk (Goer-i -Amir) is geboren in 1336. Hij is gestorven in 1405. Timor heeft tijdens zijn bewind een gigantisch rijk opgebouwd, hij zei zelf afkomstig te zijn van Djengis Kahn (rondom 1200). Hij was mogelijk nog wreder, maar had ook oog vor kunst en cultuur. Van alle steden die hij veroverde moordde hij iedereen uit behalve de goede handwerklieden, schrijvers, wetenschappers en filosofen. Zo heeft hij New Dehli uitgemoord (de stad heeft hiervan 2 eeuwen moeten bijkomen), Damascus, Moskou en in Turkije. Zijn Rijk liep van de Middenlandsezee tot ver in Centraal Azie. Tijdens zijn laatste oorlog tegen de Chinezen is hij gestorven en teruggebracht naar Samarkand, de hoofdstad van zijn Rijk.
In zijn gebooorteplaats liet hij een reusachtig paleis bouwen met tuinen zwembaden, etc. Alleen de resten van dat alles zijn nu nog te zien. Verder staat er een gigantisch beeld van hem.
Aangekomen in Shahrisabz eerst geluncht, noodlesoup, brood en thee, heel veel thee. De temperatuur liep al op naar de 40 gr. Daarna rondwandeling over de sight en langs alle mausolea waar familie, gerelateerden, vrienden en bekenden van Timor zouden zijn begraven.
Het Dorut Tilovat complex was bijzonder mooi, drie groene koepels een tombe waar je water op kon sprenkelen en vervolgens jezelf met je vingers het op die delen van je lichaam te brengen waar je klachten had. Het zou genezend werken ...... (Jomanda).
Men was doende met de restauratie. Pachtige koepel en wandbekleding.
Ook nog over een bazaar gelopen met natuurlijk de bekende activiteiten, kleuren, geuren en mensen.
In de laatste Ulug Bek Madras, is de opvolger van Timoer bijgezet. Naast mausoleum deed het nu ook nog dienst als moskee (Harat Iman). Voor de moskee was een grote pergola van houten palen. op de binnenplaats stonden 500 jaar oude platanen.

Om 17.00 uur verder gereden naar Samarkand. Prachtige weg door heuvelachtig dor en droog landschap begeleid door ondergaande zon. Om 19.30 uur aankomst in Samerkand, het was al donker. goed hotel. Om 20.15 uur met de groep iets verderweg met bus in aardig restaurant gaan eten. duurde wel lang en er was harde muziek. Om 23.00 uur terug in hotel en slapen!!!!!!!!!